غول بیابان موجودی است افسانه‌ای و مهیب که در بیابان‌ها در جوار خارهای مغیلان (ام غیلان = مادر غول ها) خانه دارد. او مترصد فریفتن کاروانیان و از قافله‌ماندگان است تا به او نزدیک شوند و آنان را نابود کند. ابزار فریبکاری غول، یکی نشان دادنِ سراب است. سراب نوعی خطای باصره است که در بیابان به صورتِ وجود آب یا آبادی‌ای جلوه می‌کند که شخص هرقدر به سمتش می‌رود به آن نمی‌رسد ولی همین تلاش برای رسیدن به سراب، اندک قوای سرگشتگان را می‌گیرد و عاقبت آنان را هلاک می‌کند. غول بیابان با نمایاندن سراب چه نقطه‌ضعفی را در وجود انسان نشانه می‌گیرد؟