به گواهی آمار و ارقام، بحران آب شاید جدیترین بحران آینده نزدیک در ایران باشد. کاهش نزولات جوی، پایین آمدن سطح آبهای زیرزمینی و فرونشست دشتها، خشک شدن دریاچههای فلات مرکزی و رودهای دائمی، همگی زنگِ خطر بیابانی شدن پهنه وسیعی از فلات ایران است. امروز با شنیدن این اخبار و گزارشها تعجب میکنیم؛ پنداری با امری کاملا تازه و غیرمترقبه مواجه شدهایم. البته واقعیتِ غیرقابل سکونت شدن بخش وسیعی از ایران در اثر کمآبی، شگرف و قابل تأمل است وقتیکه بدانیم ایران هیچگاه سرزمین پرآبی نبوده است و ای بسا در طول تاریخ ادواری از خشکسالیهای سختتر از دوره اخیر را پشتسر گذاشته، بیآنکه آسیبی چنین سنگین دیده باشد. به سخن دیگر خشکسالی یکی از تهدیدات دائمی فلات ایران بوده است؛ چنانکه داریوش در کتیبه تخت جمشید آن را یکی از سه تهدید اصلی میداند و از خداوند خواسته که سرزمینش را از خشکسالی محافظت کند.